Doğuştan Şifacı Olduğunuzu Gösteren İşaretler
Aklımıza fal baktırmak dediğimizde ilk gelenler onların farklı materyaller kullanarak fal bakmalarıdır. Her ne kadar tarot veya iskambil kartları, küreler, taşlar hatta ateş ve su bile kullansalar dahi esas mesele onlardaki duru görü gücüdür. Sezgileri kuvvetli olan bir gerçek falcı hislerinden geçenleri söyler. Dolayısıyla bir gerçek falcı söyledikleriyle bizi çok şaşırtır çünkü söylediklerini nasıl ve ne şekilde bildiklerine dair makul bir cevap getiremeyiz. Bu doğuştan ruhsal şifacı olan insanlar için de geçerlidir.
Son güncelleme:
Doğuştan Şifacı Olmak
Şifacı denildiğinde kadim zamanlardan gelen eski öğretiler anlatılır çoğunlukla ancak maneviyata dokunan insanlar zamanın her diliminde var olmuşlardır. Başkalarının ruhuna şifa getirmek çok sık karşılaşılan bir yetenek değildir. Böyle insanlarla karşılaştığımızda değerlerini bilmek ve hatta onların bu becerilerini daha kolay biçimde ortaya koymalarını sağlamak için çalışmayı deneyebiliriz.
Şifacıların Doğuştan Gelen Yetenekleri
Siz de kendinizin doğuştan gelen bir şifacı veya insan ruhuna hitap eden maneviyatı güçlü bir insan olduğunuzu düşünüyorsanız veya çevrenizde bunu sizin için dillendiren insanlar varsa aşağıdaki listeden takip edebilirsiniz.
Düşünceleriniz Daha Farklıdır
Genel anlamda insanların büyük çoğunluğuyla aynı zihniyete sahip değilsiniz. Birçok şeye bakış açınız daha farklı ve diğer insanlarla kıyasladığımızda daha açık fikirli ve özverilisiniz. Satır aralarını doğru şekilde okuma yeteneğiniz var. Bu yüzden de insanlar sık sık size fikirlerinizi sorar ve tavsiyelerinize önem verir.
Büyük Resmi Kolayca Okuyabilirsiniz
Küçük detaylarda kendinizi yitirip giden insanlardan değilsiniz. Resmin bütününe odaklanabiliyorsunuz. Ağaçlar önemlidir, ancak ormanın anlamı bambaşkadır.
Kendini Ayrık Otu Gibi Görüyorsunuz
Bulunduğunuz her ortamda bambaşka düşüncelere ve yaşam tarzına sahip olduğunuz için aidiyet duygusu hissedemiyorsunuz. Kendinizi zaman zaman yalnızlığınızda şikayetçiyken bulsanız da aslında bu o kadar kötü bir şey değil. Çünkü kendi kimliğinizden ödün vermeden yaşamak herkesin yapabileceği bir şey değildir ve bu sebeple de bolca saygı görüyorsunuz.
Her Zaman Mücadeleye ve Aynı Zamanda Yardım Etmeye Hazırsınız
Siz karşılığını bekleyerek iyilik yapmıyorsunuz. İçinizden böylesi geliyor ve insanları ihmal etmekten nefret ediyorsunuz. Çünkü onların duygularını kendinizinmiş gibi net biçimde hissedebiliyorsunuz. Ve tam olarak da böyle yardıma ihtiyacı olan insanları kendinize çekiyorsunuz.
Online Fal Cafe
Bu listedeki işaretleri kendinizde görüyorsanız, konuyu bir falcıyla konuşmak bakış açısı kazandırabilir. Falcılarımız sayfasından size uygun ismi seçebilir, online fal seçenekleriyle telefon ya da görüntülü görüşme yapabilirsiniz.
Anadolu’da Şifacıya Hangi İsimler Verilirdi?
Türkçede hekim anlamında kullanılan en eski kelimelerden biri "emçi"dir. Kaşgarlı Mahmud’un 1072-1074 yıllarında yazdığı Divanü Lügati’t-Türk’te "em" ilaç, "emçi" ise hekim olarak açıklanır; aynı eserde "atasagun" da tabip karşılığı olarak geçer. İslamiyet öncesi Türk topluluklarında ruhsal şifa işini yürüten kişiye "kam" ya da "baksı" denildiği kabul edilir. Anadolu’ya yerleşen Selçuklu ve Osmanlı düzeninde halk hekimliği daha çok "ocak" adı verilen yapılar üzerinden yürümüştür. Bugün anladığımız anlamda düzenli tıp eğitimi ise çok daha yenidir ve 19. yüzyılda kurumsallaşır; Mekteb-i Tıbbiye 1827’de açılmıştır.
Ocak geleneğinde şifa, kişiye değil aileye ait bir emanet sayılır. Sarılık, kırık-çıkık, göz, siğil gibi belirli bir hastalığa bakan ocaklar ayrı ayrı anılır ve yetki genellikle kan bağıyla, "el verme" denilen bir devirle aktarılır; kaynak kişinin rüya ya da hastalık sonrası bu işe çağrıldığı anlatılır. Burada dikkat edilmesi gereken nokta şudur: ocak, bir üstünlük iddiası değil, sınırlı bir görev alanıdır. Kendini doğuştan şifacı sayan biri bu sınırı atlarsa hem karşısındakine hem kendine zarar verir. Çünkü şifa niyetiyle yapılan her müdahale, ölçüsüz olduğunda bağımlılık yaratır.
Yaralı Şifacı Mitosu Neden Her Kültürde Görülür?
Yunan mitolojisinde kentaur Kheiron, yaralanmasına rağmen iyileşemeyen ama hekimliği öğreten figürdür; onun öğrencisi olarak anlatılan Asklepios ise şifa tanrısına dönüşür. Bergama’daki Asklepion gibi şifa merkezlerinde hastaların rüya görerek iyileşmeyi beklediği bir uygulama (inkübasyon) yüzyıllarca sürmüştür. Benzer bir anlatı Mezopotamya’da da görülür: Babil’de hekimlik tanrısı Ninazu’nun oğlu Ningişzida, hastalıkların ve şifanın simgesi sayılır. Ortak nokta şudur: şifayı elinde tutan figür, çoğu zaman önce kendisi yaralanmış biri olarak anlatılır. Kheiron’un yarası iyileşmez; bu ayrıntı, şifacının her şeyi çözen bir üst insan olmadığını hatırlatır.
Bu motif, 20. yüzyılda psikiyatrist Carl Gustav Jung’un Paracelsus üzerine yazdıklarında yeniden gündeme gelir. "Yaralı şifacı" ifadesi, kendi yarasını tanıyan kişinin başkasının acısını daha dikkatli dinleyebildiğini anlatır ve bugün psikoterapi literatüründe yerleşmiş bir kavramdır. Sık yapılan hata ise yarayı yok saymaktır: kendi travmasını işlememiş biri, karşısındakinin hikâyesini kendi hikâyesiyle doldurur. Bunun sonucu, dinlenmeyen bir acı ve tükenmiş bir yardımcıdır. Antik metinlerdeki ısrar, şifacının kırılganlığını gizlememesi üzerinedir. Jung’un vurgusu da bu yüzden üstünlük değil sorumluluktur; şifacılık iddiası taşıyan kişinin ilk sınavı kendi sınırlarını bilmesidir.
Falcı ile Şifacı Arasındaki Fark Nerede Başlar?
İki rolün karıştırılması en çok beklenti aşamasında olur. Fal, eldeki sembolleri yorumlayarak bir duruma bakış açısı sunar; şifa geleneği ise bedensel ve ruhsal iyileşmeye eşlik etmeyi hedefler. Tarih boyunca da bu iki alan ayrı tutulmuştur: Osmanlı’da kahvehaneler falın, ocaklar ve darüşşifalar şifanın mekânıydı. Fal tarafında güvenilir bir muhatap arıyorsanız en iyi falcı rehberindeki ölçütler, kimin ne vaat ettiğini ayırt etmeyi kolaylaştırır. Bugün de bir falcının söylediklerinin sınırı, bir şifacının sınırından farklıdır: biri anlam önerir, diğeri bakım üstlenir. Bu ayrımı bilmeyen kişi, falda duyduğu bir cümleyi tedavi talimatı gibi okumaya başlar.
En sık yapılan hata, "doğuştan şifacıyım" cümlesini bir kimlik kartı gibi kullanmaktır. Oysa bu ifade bir eğilimi anlatır, bir yetki belgesini değil. Tanı koymak, ilaç önermek, tedaviyi bıraktırmak tıp eğitimi gerektiren işlerdir; geleneksel şifacılık ise daha çok eşlik etme, dinleme ve gündelik bakımı düzenleme üzerine kuruludur. Bir de pratik ayrıntı var: karşınızdaki kişiye "sende şu hastalık var" demek yerine ne hissettiğini sormak, hem daha güvenli hem daha şifalı bir yoldur. Ayrıca herkesin hikâyesini taşımaya çalışmak, sınır koymayı öğrenmemiş kişiyi kısa sürede yorar.
Kahve Falı Neden Şifa Sohbetine Benzetilir?
Kahve, İstanbul’a 16. yüzyılda gelir ve kısa sürede kahvehanelerin açılmasıyla gündelik hayatın parçası olur; fincan falı da bu dönemde yaygınlaşan bir alışkanlık olarak anlatılır. "Fal" kelimesi Arapçadaki "fe’l", yani uğura yorma kökünden gelir. Ritüelin kendisi ise bir sohbet biçimidir: fincan kapatılır, bir süre beklenir, sonra semboller sırayla konuşulur. Kahvehanelerin aynı zamanda sohbet ve haber kaynağı olması bu benzerliği güçlendirir. Fincanın kapatılıp açılması da bir tür ritüel sınırıdır; konuşmanın başı ve sonu bellidir. Bu bekleme ve anlatma düzeni, insana "önce dur, sonra bak" dediği için şifa sohbetlerine benzetilir.
Su falının kökleri ise daha eskiye uzanır; Anadolu’da suya ya da aynaya bakarak yorum yapma geleneği, "bakı" adı verilen uygulamalarla birlikte anlatılır. Her iki falda da işleyen asıl mekanizma görsel sembol değil, anlatma ve dinlenmedir: kişi sıkıştığı bir konuyu yüksek sesle dile getirir, karşısındaki dikkatle dinler. Bu yönüyle fal, bir terapi seansı değildir ama şifa veren bir sohbet olabilir. Ritüelin sınırını ve ne sunduğunu net görmek istiyorsanız gerçek fal sayfasındaki ayrımlar işinize yarar. Ölçü kaçtığında ise aynı sohbet, karar vermeyi erteleyen bir alışkanlığa dönüşür.
Sık Sorulan Sorular
Doğuştan şifacı olduğumu nasıl anlarım?
Kesin bir ölçüt yok; çoğu kişi bunu çocukluktan beri süren bir dikkatle fark eder: başkalarının acısını erken sezer, insanlar ona kolayca içini açar. Ancak bu eğilim bir yetki belgesi değildir. Kendi sınırlarınızı tanımak ve dinlemeyi öğrenmek ilk adım sayılır.
Şifacı olmak için özel bir eğitim şart mı?
Geleneksel ocak kültüründe yetki, ustadan çırağa aktarılan bir emanet olarak anlatılır; kaynak kişinin bu işe rüya ya da hastalık sonrası çağrıldığı söylenir. Bugün tanı koymak ve tedavi önermek ise tıp eğitimi gerektiren bir alandır. İkisini karıştırmamak en güvenli yoldur.
Yaralı şifacı kavramı tam olarak neyi anlatır?
Kavram, kendi yarasını tanıyan kişinin başkasının acısını daha dikkatli dinleyebildiğini anlatır. Antik mitolojide Kheiron figürüyle ilişkilendirilen bu fikir, psikoterapi literatüründe de yer bulur. Burada vurgu üstünlük değil, sorumluluktur. Yarasını yok sayan kişi ise karşısındakini duymakta zorlanır.
Fal baktırmak şifa arayışına zarar verir mi?
Ölçü kaçmadığı sürece zarar vermez; çoğu kişi falı bir ayna gibi kullanıp kendi durumunu dışarıdan görür. Risk, her karar için yeniden fal beklemektir. Karar vermeyi sürekli erteliyorsanız bu alışkanlığı gözden geçirmek gerekir. Fal, kararın yerine geçtiğinde fayda değil oyalanma üretir.
Doğuştan şifacı olduğunu düşünen biri ne yapmalı?
Önce bu eğilimi bir üstünlük gibi görmemekle başlanır. Kendi yaranızı tanımak, insanları gerçekten dinlemek ve tanı koymaya kalkışmamak temel sınırlardır. Merak ettiklerinizi güvendiğiniz bir uzmana danışarak ilerlemek en sağlıklısıdır. Ayrıca herkesi iyileştirme hevesi, kısa sürede tükenmeye yol açar.
Doğuştan şifacılık eğiliminizi fal ya da doğum haritası üzerinden okutmak için 0534 200 77 77 hattını arayabilirsiniz.